M

ای که از هیبتِ عدلِ تو، جهان می‌لرزد هر که در راه تو آمد، به یقین می‌ارزد دلِ ما تشنه‌ی نامت شده ای حضرتِ نور لطفِ تو کرده از این سینه‌ی ما، غصّه به دور علمِ تو مشعلِ راه است و سیاهی شکن است مِهرِ تو روح و روان، خونِ میانِ بدن است